Medicijnen als semaglutide en tirzepatide hebben de behandeling van obesitas flink veranderd. Ze kunnen ervoor zorgen dat mensen aanzienlijk gewicht verliezen en hebben daarnaast gunstige effecten op de gezondheid. Maar daarmee ontstaat ook een nieuwe vraag: wat gebeurt er als iemand zijn streefgewicht heeft bereikt? Kun je dan stoppen met het medicijn, of moet je het blijven gebruiken?
Daarover bestaat nog geen eenvoudig antwoord.
Na stoppen komt het gewicht vaak terug
GLP-1-medicijnen beïnvloeden onder andere het hongergevoel en de verzadiging. Mensen hebben daardoor vaak minder trek en eten gemakkelijker kleinere hoeveelheden. Het effect verdwijnt echter grotendeels wanneer de behandeling wordt gestopt.
Dat blijkt bijvoorbeeld uit onderzoek naar semaglutide. Een jaar nadat deelnemers met het middel waren gestopt, hadden zij gemiddeld ongeveer twee derde van het eerder verloren gewicht weer teruggekregen. Ook verbeteringen in onder andere bloeddruk en cholesterolwaarden gingen voor een deel verloren. (cms.medugate.me)
Dat gewicht terugkomt, heeft niet alleen met wilskracht te maken. Na gewichtsverlies probeert het lichaam als het ware het oude gewicht te herstellen. Hormonen die de eetlust regelen veranderen. Zo kan het hormoon ghreline, dat hongergevoel stimuleert, langdurig verhoogd blijven. Daardoor wordt op gewicht blijven moeilijker.
Meer dan alleen afvallen
De medicijnen worden bovendien niet uitsluitend interessant gevonden vanwege gewichtsverlies.
In de grote SELECT-studie werd semaglutide onderzocht bij mensen vanaf 45 jaar met overgewicht of obesitas en bestaande hart- en vaatziekten, maar zonder diabetes. Bij gebruik van semaglutide nam het risico op ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen met 20 procent af. (cms.medugate.me)
Voor sommige patiënten kan langdurige behandeling daarom meer betekenen dan alleen het getal op de weegschaal onder controle houden.
Betekent dat: levenslang gebruiken?
Niet noodzakelijk.
Tijdens het Braziliaanse congres voor endocrinologie en metabolisme in augustus 2026 discussieerden deskundigen juist over deze vraag. Endocrinoloog Bruno Halpern pleitte voor langdurige behandeling, omdat obesitas vaak een chronische aandoening is en gewicht na stoppen regelmatig terugkomt.
Endocrinoloog Maria Teresa Zanella benadrukte daarentegen dat de behandeling per patiënt moet worden bekeken. Bij ernstige obesitas kan langdurig medicijngebruik verstandig zijn, terwijl sommige jongere mensen of mensen met minder ernstige obesitas mogelijk hun gewicht kunnen behouden met leefstijlaanpassingen en een lagere dosering. (cms.medugate.me)
Recent onderzoek met tirzepatide ondersteunt het idee dat volledig stoppen niet de enige mogelijkheid is. In de SURMOUNT-MAINTAIN-studie bleek dat een lagere dosis kon helpen om gewichtsverlies te behouden, terwijl mensen die helemaal stopten aanzienlijk vaker weer aankwamen. (cms.medugate.me)
Een algemeen schema voor het langzaam afbouwen van deze medicijnen bestaat echter nog niet.
Medicijnen zijn maar één onderdeel
Ook bij het gebruik van GLP-1-medicijnen blijven voeding, beweging en leefstijl belangrijk. Niet alleen om het gewicht te behouden, maar bijvoorbeeld ook om verlies van spiermassa zoveel mogelijk te voorkomen.
Langdurig doorgaan met een medicijn dat veel bijwerkingen geeft, is evenmin vanzelfsprekend. Een behandeling moet daarom regelmatig opnieuw worden beoordeeld: werkt het middel nog, zijn er bijwerkingen en past de behandeling nog bij de patiënt?
De belangrijkste boodschap is dan ook dat GLP-1-medicijnen niet simpelweg een tijdelijke ‘afslankkuur’ zijn. Voor veel mensen kan obesitas langdurige behandeling vragen. Maar dat betekent niet automatisch dat iedereen zijn hele leven dezelfde dosis van hetzelfde medicijn nodig heeft.
De vraag verschuift daarmee van: hoeveel kilo kun je ermee verliezen? Naar: hoe zorg je ervoor dat het behaalde resultaat op een gezonde en haalbare manier behouden blijft?
Bron: Medscape Portugal