‘Berg van water’, mijn tuinbeeld

| Geen reacties

‘Berg van water’, mijn tuinbeeld

 

In mijn voortuin staat een enorme rode beuk. Prachtig. In het voorjaar zijn de jonge blaadjes zacht roze, tot ze langzaam donker paars-rood worden, petroleum-achtig. In het najaar trekken alle bomen het bladgroen uit hun bladeren, en bij de beuk komt dan dezelfde herfstkleur tevoorschijn als van andere bomen: oranjebruin. Soms geeft hij beukenoten, soms niet. Dat is elk jaar anders. (als je de moeite neemt om beukenootjes te verzamelen, te pellen en dan met suiker in een koekenpan te roosteren, krijg je een soort ‘pinda-lekka’, maar veel fijner van smaak).

Onder de beukenboom heb ik een verhoogd perk gemaakt, waarvan de grenslijn mooi gelijkloopt met de ronding van het brede pad in de voortuin. ‘Handig’, onder een boom die toch al alle vocht opzuigt en de regen tegenhoudt, ook nog eens een verhoging maken. Het is daar dus wel droog als ik er niks aan doe. Verwilderde bolletjes doen het wel. Als ze bloeien is er nog geen blad en krijgen ze dus wel regen.

Op dat verhoogde perk, vlakbij de stam van de boom, staat een tuinbeeld. Felblauw, polyester. Het is een hoog uitgerekte piramide (150 cm), met horizontale dikke ribbels zoals die op het natte zand van het strand. Het heet ‘Berg van water’ (dat kan natuurlijk niet, dat is juist zo leuk) en is gemaakt door Wies de Bles. ’s Avonds weerspiegelen de lampen van de straat honderdvoudig in al die glanzende ribbels, en in de winter tekent de sneeuw de vormen extra.
Het is prachtig. Je zou zeggen dat het erg op zou vallen, met die felle kleur en glans, maar het staat ook onder de bescherming van de dikke stam van de boom, dus mensen zien het vaak niet eens.

Wij vonden het een feestje waard toen het beeld onthuld werd. Eli Asser, onze overbuurman hield een geestige speech (hij kan natuurlijk niet anders), en de krant was er bij.
Eli Asser wordt nu 90 dit jaar. Proficiat Eli, jammer dat je nu in Amsterdam woont, we missen je, zoals we vaak haring van de markt bij jou kwamen opeten, pratend over de wereld. Maar in Amsterdam heb je tenminste nog taxichauffeurs die je herkennen. Het is jouw stad.
Blijf nog maar een tijdje bij ons!

 


Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.

*


Naar boven